دی مورون و هرزوگ می گویند : « ما تصمیم گرفتیم به جای طراحی ساختمان به عنوان شی مستقل در یک فضای عمومی باز ، ساختاری را طراحی کنیم که خود به وجود آورنده این فضای عمومی باشد. این ملاحظات در نهایت منجر به پیشنهاد طرحی مثلثی شکل و برافراشته شد. این شکل نه تنها به طور ایده آلی مطابق با محیط پیرامون پروژه می باشد بلکه کل فضای پروژه را در درون خود می پوشاند. این بهترن حالت واقع شدن این پروژه در این مکان می باشد. » علاوه بر فضای نمایشگاه ، ساختمان دیگری نیز در مثلث آبی رنگ واقع شده است که دارای 3200 صندلی حضار میباشد.

قسمت ورودی ساختمان در زیر بامی قرار دارد که سطح زیرین این بام همچون آب هایی درخشان با موجی ملایم میباشد که کاملا با صفحات مثلثی شکلی از فولاد ضد زنگ پوشانده شده اند. زمین ها چه در داخل و چه در خارج از آسفالت سیاه میباشند. در ورودی طلایی رنگ در قابی از شیشه قرار دارد که در قسمت بالا به طرف مثلث آبی رنگ برش می خورد .

                           

سطح شیشه ای خارجی که منعکس کننده آسمان است بام ساختمان را که با آب پوشانده شده و قسمت زیرین آن را که شکلی مانند آب های مواج دارد به هم متصل می کند. آبی که از بام جاری میشود در طول تابستان ساختمان را خنک نگه می دارد .

        

این پروژه در سال 1990 هنگامی که بارسلنا تصمیم گرفت با حمایت یونسکو اولین گرد همایی فرهنگی در جهان را سازمان دهی کند ، فعلیت پیدا کرد. چهار ماه و پانزده روز کنفرانس ، گفتمان ، کنسرت ، نمایشگاه ها و دیگر رویداد ها برنامه ریزی شده بودند تا با گرد آوردن مردم تمامی دنیا برای میراث فرهنگیشان جشن بگیرند و به گفتگو و مباحثه درباره آینده بپردازند.

مساحت کل 45000 متر مربع تاریخ اتمام پروژه : سال 2004

منبع:http://www.bastami.ir/archives/post-774.php